Jednymi z podstawowych przesłanek warunkujących uzyskanie stopnia naukowego doktora habilitowanego, określonymi przez ustawodawcę, są znaczny wkład w rozwój danej dyscypliny nauki i istotna aktywność naukowa. Pojęcia te mają charakter nieostry, ponieważ nie można w sposób jednoznaczny przypisać im uniwersalnego znaczenia na potrzeby postępowań awansowych. W postępowaniach awansowych obowiązkiem recenzentów jest wykazanie, czy przesłanki te zaistniały. Recenzenci sporządzając recenzje powinni w sposób obiektywny i bezstronny dokonać oceny zaistnienia tych przesłanek, ponieważ nie podlegają one merytorycznej ocenie ani przez Radę Dyscypliny Naukowej, ani przez sąd administracyjny. W doktrynie podjęto próby ustalenia, jakie osiągnięcia powinny być zaliczane do znacznego wkładu w rozwój danej dyscypliny nauki. Mają one charakter pomocniczy w stosunku do sporządzanych w każdym postępowaniu odrębnych recenzji. Mimo skorzystania przez ustawodawcę z pojęć nieostrych, podlegają one ocenie w toku postępowania sądowego co do ich prawidłowej wykładni i należytego uzasadnienia ich zastosowania.